که به غفلت آن سوال بی جواب گذشت

دیگر حتی فرصتی برایم باقی نمانده است

وگر نه چشمانم را می بستم و به اوازی گوش می دادم که در آن دلی می خواند

من تو را

او را

کسی را دوست می دارم.

                                           (حسین پناهی)